ادبیات شرقی

کتانی ام لی لی می کند روی جدول

پرنده ای خریده ام

که خودم خیلی بیشتر از او می پرم

خم می شوم بند کفش هایم را ببندم

می گذارم رفتگر باسنم را دید بزند

سر بلند می کنم که راه بیافتم

راننده می تواند چشم بدوزد به سینه هایم

می خواهم ساک دستی ام را بلند کنم

اما تو از نیم رخم چه می فهمی جز مشتی اراجیف؟

پرنده ای از بالای سرم عبور می کند

آنقدر بی اهمیتم

که حتما اصلا به من فکر نمی کند

او آزاد است

آنقدر آزاد که میتواند بیاید

درون ساک دستی ام

و با این پرنده همخوابه شود

پرواز کند

و برود

|+| نوشته شده توسط سحر شرقی در دوشنبه چهارم تیر 1386 و ساعت 17:34 |