ادبیات شرقی

adabiatesharghi — Thu, 12 Jul 2007 07:23:18 GMT

من از شاعره های خوشگل

خوشم می آید

چون زود معروف میشوند

و برای ما شعر می گویند

من از شاعره های زشت

خوشم می آید

چون زود خیاط می شوند

و برای ما لباس می دوزند

من از شاعره های قد بلند

خوشم می آید

چون می توانیم

روی شانه هایشان سوار شویم

و از پنجره

شاعره های خوشگل را دید بزنیم

وقتی با شاعرهای معروف خلوت کرده اند

adabiatesharghi — Mon, 25 Jun 2007 14:04:07 GMT

کتانی ام لی لی می کند روی جدول

پرنده ای خریده ام

که خودم خیلی بیشتر از او می پرم

خم می شوم بند کفش هایم را ببندم

می گذارم رفتگر باسنم را دید بزند

سر بلند می کنم که راه بیافتم

راننده می تواند چشم بدوزد به سینه هایم

می خواهم ساک دستی ام را بلند کنم

اما تو از نیم رخم چه می فهمی جز مشتی اراجیف؟

پرنده ای از بالای سرم عبور می کند

آنقدر بی اهمیتم

که حتما اصلا به من فکر نمی کند

او آزاد است

آنقدر آزاد که میتواند بیاید

درون ساک دستی ام

و با این پرنده همخوابه شود

پرواز کند

و برود

adabiatesharghi — Mon, 11 Jun 2007 19:01:18 GMT

ما دوباره مازیار را در جازما پیدا کردیم پس...

http://jazma.org/maziar/arefani.htm

adabiatesharghi — Tue, 15 May 2007 18:44:18 GMT

دیروز یکی پلک هایش را در بغلم بست که پر ازمرفین بود

و من بوی تند الکل را از لای لبهایم

می فرستادم لابه لای تنش

اما پنجره برهنه بود

و دو کودک بازیگوشش

داشتند برایم شکلک در می اوردند

رختاویز برهنه بود

یخچال برهنه

کم کم شب شد

کم کم روز

رفتم کمی توت فرنگی بخرم از چهار شنبه بازار

و سوار ماشینی شده ام

که صد وبیست تا سرعت از ان محله دارد دور می شود

مثل پیراهن هایی که از ان رختاویز رفته اند

adabiatesharghi — Sat, 05 May 2007 11:41:18 GMT

بادی که پرده را کنار زد

تنم را لخت تعارف همسایه کرد

دخترم ازعروسک بازی

رفت پی مشق های شبانه

و انها دو نفر بودند

مثل دو گلوله از تفنگ دشمن

که یکی سینه هام را خونی کرد

دیگری کمرم را

ولی دخترم می نوشت

جنگ ...

تا...

پیروزی...

adabiatesharghi — Tue, 01 May 2007 11:27:06 GMT

من روزاولی که به دنیا امدم

منشی اداره ای بودم و

همه فکر می کردند

از بلوچستان کوچ کرده ام

برای ساختمان های بلند تهران

به جای مدرسه

رئیس اداره

می خواست دست هایم را بگیرد و

وقتی توی تنم وول می خورد

من فاحشه بودم

دانشگاه نرفتم

اما حشیش نخ نخ بار شد ...

روزی که برگشتم بلوچستان

مادرم برای اولین بار مرا دید

گفت چطوری ستاره؟

من اما گفتم سحرم

این روزها قرار است همینجا بمیرم

در همین بلوچستان

به شکل نوزادی

که روز به روز کوچکتر می شود

سه قطره ی زرد رنگ ریخته بر کف اشپزخانه

adabiatesharghi — Mon, 30 Apr 2007 13:12:24 GMT

دندانها گره خورده به پستان ها

پاها لای پاها

سر هفت سینی که همه سین هاش سر برهنگی ست

ما هفت دختر فاحشه ایم

دیشب ما را تف کرده توی خانه ی مردی هیز

که انگشت هاش را با عسل می خورد

عسل را از گونه ی من

نان را از لب بغل دستی ام

بالا و پایین می روم در بغلش

مثل کشتی نوح می شود

و ما اخرین بازماندگان نسل انسان

شش میمون هم گوشه ی اتاق همجنسبازی می کنند

adabiatesharghi — Sat, 28 Apr 2007 00:01:57 GMT

یک بوسه می ایم با تو

جان می دهم در تخت ات

قرص های اعصاب

روانی ترم می کند

دکمه ی پستان هام خیس

خیس شده از خون تازه ی تو بر چپ صورتم

گر گرفته ام

انگار داری به من تجاوزمی کنی؟

نه؟!

گاوئ که در تو راه می رود

عاشق بوسیدن من است

نبود که ندوشد مرا از عقب و جلو وچپ و راست

پهلو به پهلو

چهره در چهره

از اقای عوضی تا خانمی که دارد پاهایش را برعکس باز می کند

یک سینه بند عریان فاصله است

که ان را هم مگسی پر می کند

من گاوم عزیزم

مرا بدوش!!!